PETISYEN SULTAN ISMAIL PETRA

DALAM MAHKAMAH PERSEKUTUAN MALAYSIA PUTRAJAYA

(BIDANG KUASA ASAL)

NO. GUAMAN 1-2010

ANTARA

KEBAWAH DULI YANG MAHA MULIA SULTAN ISMAIL PETRA IBNI ALMARHUM SULTAN YAHYA PETRA                                                                      PEMPETISYEN

DAN

1.      YANG TERAMAT MULIA TENGKU MAHKOTA

TENGKU MUHAMMAD FARIS PETRA                                                     RESPONDEN-

2.      KERAJAAN NEGERI KELANTAN                                                      RESPONDEN

DALAM MAHKAMAH PERSEKUTUAN MALAYSIA PUTRAJAYA

(BIDANG KUASA ASAL)

NO GUAMAN 2-2010

ANTARA

KEBAWAH DULI YANG MAHA MULIA SULTAN ISMAIL PETRA IBNI ALMARHUSULTAN YAHYA PETRA                                                             PEMPETISYEN

DAN

1.      YANG TERAMAT MULIA TENGKU MAHKOTA

TENGKU MUHAMMAD FARIS PETRA                                                     RESPONDEN-

2.      KERAJAAN NEGERI KELANTAN                                                      RESPONDEN

 

(No.Guaman 1-2010 dan No. Guaman 2-2010 disatukan menurut Perintah Mahkamah bertarikh 12.8.2010)

 

JAWAPAN HUJAHAN BERTULIS

[berkenaan isu-isu permulaan]

Dengan izin, Yang Arif- Yang Arif,

1.                   Pempetisyen telah memfailkan tiga Petisyen untuk mendapatkan Pendapat Mahkamah Persekutuan menurut Artikel 63(2) Bahagian 1 dan Artikel 4(4) Bahagian 2 Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan untuk diumumkan di Mahkamah Terbuka. Petisyen 1/2010 telah difailkan pada 5 Mei 2010 dan Patisyen 2/2010 telah difailkan pada 22 Jun 2010. Petisyen-petisyen ini telah disatukan menurut Perintah  Mahkamah Persekutuan bertarikh 12 Ogos 2010

1.1               Di dalam petisyen 1/2010, Soalan-soalan yang telah dikemukan adalah seperti berikut:

(a)                Sama ada Pemangku Raja Negeri Kelantan, bertindak sewaktu kegerian Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra, berhak menganggap dirinya mempunyai kuasa-kuasa penuh Sultan, dan memperlakukan dirinya seakan-akan Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra bukan lagi Raja Berdaulat Negeri ini;

(b)               Sama ada Pemangku Raja Negeri Kelantan, yang bertindak sewaktu kgerian Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra, mempunyai kuasa atau otoriti:

(i)         Untuk memecat mana-mana ahli Majlis Perajaan Negari yang telah dilantik oleh Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra;

(ii)       Untuk melantik individu-individu sebagai ahli-ahli Majlis Perajaan Negeri

(iii)      Untuk menganugerahkan sebarang Darjah-Darjah, Kebesaran dan Kehormatan Negeri Kelantan;

(iv)     Untuk melucutkan sebarang Darjah-Darjah, Kebesaran dan Kehormatan daripada individu-individu yang telah Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra kurniakan atau merendahkan atau menarik balik sebarang Darjah-Darjah, Kebesaran dan Kehormatan yang telah Kebawah Duli Maha Mulia Sultan Ismail Petra kurniakan.

Lihat :            Petisyen bertarikh 3.5.2010, Lampiran 2(a)

1.2               Di dalam Petisyen 2/2010, Soalan-soalan yang telah dikemukan adalah seperti yang berikut:

(a)                Sama ada Pemangku Raja mempunyai kuasa atau otoriti untuk menghalang pergerakan Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra kepada lingkungan Istana Mahkota, Kubang Kerian, Kelantan

 

(b)               Sama ada Pemangku Raja mempunyai kuasa atau otoriti untuk menghalang pergerakan Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra kepada lingkungan Negeri Kelantan;

(c)                Sama ada Pemangku Raja mempunyai kuasa atau otoriti untuk mengenakan halangan-halangan ke atas hak Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra untuk dirawat oleh doktor-doktor, dan di hospital atau pusat perubatan lain, pilihan Baginda sendiri; dan

(d)               Sama ada Pemangku Raja mempunyai kuada atau otoriti untuk mengarah Komander TUDM, Pengkalan Udara Gong Kedak Air, Terengganu untuk tidak membenarkan Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra diterbangkan keluar dari Negeri Kelantan dengan mana-mana pesawat udara dari Pengkalan Udara Gong Kedak, Kelantan kecuali dengan kebenaran Pemangku Raja terlebih dahulu.

Lihat :               Petisyen bertarikh 22.6.2010, Lampiran 2(a)

2.                   Responden Pertama telah menbangkitkan dua (2) isu-isu permulaan dalam membantah Petisyen-petisyen tersebut:

2.1               Pertama, kaunsel Responden Pertama menghujahkan bahawa sewaktu kegerian Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra, hanya Pemangku Raja dibenarkan untuk merujuk sebarang Soala-soalan untuk Pendapat Mahkamah Persekutuan menurut Artikel 63(2) Bahagian 1 dan Artikel 4(4) Bahagian 2 Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan; dan

2.2               Kedua, kaunsel Responden Pertama menghujahkan bahawa keputusan-keputusan Pemangku Raja seperti yang telah dinyatakan di dalam Petisyen-petisyen tersebut adalah tidak boleh dibicarakan (non-justiciable)

Sama ada rujukan Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra di Mahkamah Persekutuan adalah menurut Artikel-artikel 63(2) dan 4(4)?

3.                   Petisyen-petisyen yang difailkan oleh pempetisyen adalah sejajar dengan Artikel 63(2) Bahagian 1 dan Artikel 4(4) Bahagian 2 Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan. Artikel-artikel 63(2) dab 4(4) menyatakan seperti berikut:

3.1               His Royal Highness may refer to the Supreme Court for its opinion any question as to the effect of any provision of the laws of the Constitution og the State which has arisen or appears to Him to be likely to arise, and the Supreme Court shall pronounce in open court its opinion in any question so referred to it.” (Artikel 63(2) Bahagian 1)

Lihat :        Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan @ m.s.46 – Tab 1 Ikatan Otoriti-otoriti Pempetisyen No.1

3.2               “His Royal Highness may refer to the Supreme Court for its opinion any question as to the effect to any provision of the Laws of the Constitution of the State which has arisen or appears to Him to be likely to arise, and the Supreme Court shall pronounce in open Court its opinion on any question so referred to it.” (Artikel 4(4) Bahagian 2)

Lihat :        Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan @ m.s.55 – Tab 1 Ikatan Otoriti-otoriti Pempetisyen No.1

4.                   Disebabkan kegerian Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra, Responden Pertama, telah dilantik sebagai Pemangku Raja Negeri Kelantan oleh Majlis Perajaan Negeri pada 24.5.2009 selaras dengan Artikel 23A(3) Bahagian 2 Undang-undang perlembagaan Tubuh Kerajaan Negeri Kelantan. Artikel 22A(1) Bahagian 2 Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan membenarkan pelantikan Pemangku Raja atau Majlis Pangkuan Raja dalam tiga (3) keadaan, iaitu:

4.1               “If the sovereign shall have occasion to be absent from the State for more than thirty days; “ (Artikel 22A(1)(a) Bahagian 2);

4.2               “If the sovereign shall be incapacitated from attending to the affairs of the State” (Artikel 22A(1)(b) Bahagian (2);

4.3               “If the Sovereign is elected to the office, or exercise the functions, of the Yang di-Pertuan Agong for a period exceeding fifteen dats.” (Artikel 22A(1)(c ) Bahagian (2).

Lihat :        Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan @ m.s. 65 – Tab 1 Ikatan Otoriti-otoriti Pempetisyen No.1

5.                   Walaupun Majlis Perajaan Negeri telah melantik Responden Pertama sebagai Pemangku Raja pada 24.5.2009, Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra tetap kekal sebagai Sultan, Pemerintah dan Raja Berdaulat Negeri Kelantan.

6.                   Pemangku Raja tidak boleh wujud secara bersendirian atau secara berasingan (in vacuum). Pemangku Raja wujud kerana Sultan telah jatuh gering atau meninggal Negeri. Oleh hanya kerana Sultan gering atau meninggal Negeri, ini tidak bermakna Kwbawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra tidak berada di dalam posisi/kedudukan untuk memohon Mahkamah Persekutuan bagi Pendapatnya kepada Soalan-soalan yang telah dinyatakan.

7.                   Pemangku Raja tidak mengambil alih secra eksklusif peranan Sultan. Pemangku Raja yang merupakan pemerintah sementara hanya boleh menjalankan tugas-tugas Sultan yang diperlukan oleh Perlembagaan untuk dilaksanakan tetapi yang tidak dapat dilaksanakan kerana peningggalan atau kegeringan Baginda.

8.                   Pemangku Raja, oleh itu tidak dikurniakan kuasa-kuasa penuh Sultan semasa bertindak sebagai Pemangku Raja. Pemangku Raja adalah bukan Sultan, Pemerintah atau Raja Berdaulat. Mahkamah telah mengesam bahawa status Pemangku Raja adalah tidak sama dengan Sultan, Pemerintah dan Raja Berdaulat Negeri di dalam kes DYTM Tengku Idris Shah Ibni Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah v. Dikim Holdings Sdn Bhd & Anor [2002] 3 CLJ 69

9.                   Mahkamah Persekutuan seterusnya telah membuat satu perbezaan antara Pemerintah atau Sultan dan Pemangku Raja di dalam kes DYTM Tengku Idris Shah (supra).  Mahkamah Persekutuan di muka surat 80 telah memutuskan:

“ The question then is who is “ Ruler” in the context of art 181(2). According to Salleh Abas FJ in Othman’s case art. 181(1) provides the answer to art. 181(2) that is o say, he belongs to a royal ancestry and possesses the attributes namely sovereignty, preprotives, powers and jurisdiction. In short, “Ruler” in art.181(2)means Ruler in the full sense of the word, both functionally and status wise.”

Mahkamah persekutuan seterusnya di muka surat 82 memutuskan :

“It is a fact that the plaintiff belongs to the royal ancestry. He is a Tengku and Raja Muda of Selangor and that status remains with him during his regency. Status wie, he is not on equal footingwith his father who I sboth the Sultan of Selangor and the 11th Yang Di Pertuan Agong. As the reigning Sultan of Selangor he possesses the attribute of sovereignty and not the regent. Thus applying the construction ang meaning of “Ruler” by Salleh Abas FJ in Othman’s case the Regent is not a Ruler for purpose of art. 181 be it cls. (1) or (2), art. 182 and art. 183. “Ruler” in the context of those articles would properly have meant the Sultan of Selangor.

Lihat :        DYTM Tengku Idris Shah Ibni Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah v. Dikim Holdings Sdn Bhd & Anor [2002] 3 CLJ 69 @ m.s. 80 dan 82 – Tab 6 Ikatan Otoriti-otoriti Pempetisyen No. 1

10.               Oleh kerana Sultan masih kekal sebagai Sultan Negeri (walaupun kegeringan atau meninggalkan Negeri), Sultam masih berhak untuk menggunakan kuasanya di bawah Artikel-Artikel 63(2) Bahagian 1 dan 4(4) Bahagian 2. Artikel-Artikel 63(2) Bahagian 1 dan 4(4) bahagian 2 dengan jelasnya menyatakan bahawa “His Royal Highness may refer to the Supreme Court for its opinion any question as to the effect of any provision of the laws of the Constitution of the State which has arisen or appears to Him to be likely to aerse….”

Lihat :        Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan @ m.s. 46 – Tab 1 Ikatan Otoriti-Otoriti pempeisyen No.1

Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan @ m.s. 55 – Tab 1 Ikatan Otoriti-otoriti

Pempetisyen No.1

11.               Ungkapan releven yang kini dalam pertimbangan adalah ungkapan “Kebawah Duli Yang Maha Mulia”. Artikel 4 Bahagian 1 Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan mendefinisikan “Kebawah Duli Yang Maha Mulia” sebagai “…the Sultan of the State and Includes His Successors and, where the context admints, his Predecessors; and, in the case of Regency, includes the Regent, or, if there is a Council of Regency, such Council.”

Lihat :    Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan @ m.s. 15 – Tab 1 Ikatan Otoriti- Otoriti pempeisyen No. 1

12.               Definisi “Kebawah Duli Yang Maha Mulia” tersebut bagi meliputi Pemangku Raja adalah tertakluk kepada syarat penting iaitu Pemangku Raja hanya boleh berada di bawah defnisi “Kebawah Duli Yang Maha Mulia” di dalam Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelanatan “where the context admints”. Dalam erti kata lain, ungkapan “Kebawah Duli Yang Maha Mulia” tersebut tidak semestinya merujuk kepada Pemangku Raja. Tetapi ungkapan “Kebawah Duli Yang Maha Mulia” akan sentiasa merujuk kepada Sultan.

13.                           Apa yang ketara, definisi ungkapan “Kebawah Duli Yang Maha Mulia” tersebut adalah mudah dan jelas. Ungkapan “Kebawah Duli Yang Maha Mulia” merujuk kepada “the Sultan of the State”. Mahkamah Persekutuan di dalam Malaysian Bar v. Dato’ Kanagalingam Veluppillai [2004] CLJ 194 telah membuat pemerhatian seperti yang berikut:

“Where the meaning of the statutorywords is plain and unambiguous it is not for the judges to invent fancied ambiguities as an excuse for failing to give affect to the plain meaning.”

Lihat :        Malayian Bar v. Dato’ Kanagalingam Veluppillai [2004] 4 CLJ 194 @ m.s. 200 – Tab 7 Ikatan Otoriti-otoriti Pempetisyen No. 1

14.               Ia akan mewujudkan keadaan yang tidak munasabah/masuk akal (manifest absurdity) jika Artikel-Artikel 63(2) Bahagian 1 dan 4(4) Bahagian 2 di tafsirkan sepertimana yang telah dicadangkan oleh Responden Pertama bahawa Pemangku Raja mengambil alih secara eksklusif takhta pemerintah Sultan seolah-olah Sultan sudah tidak lagi wujud dan sebarang rujukan-rujukan bagi Pandapat Mahkamah Persekutuan di bawah Artikel-Artikel 63(2) Bahagian 1 dan 4(4) Bahagian 2 hanya boleh dipohon oleh Pemangku Raja. Perkara ini telah diterangkan dengan jelas di dalam kes Leaw Mei Lee v. Attorney General & Ors [1967] 2 MLJ 62 di mana Mahkamah Persekutuan telah memutuskan :

“If a literal adherence to the words of an anactment appears to the produse an absurdity or an injustice, it should be the duty of the courts to ascertain whether the language is capable of any other fair interpretation. In an andeavour to arrive at the true interpretation, therefore, the word that raises such controversyhere ought not to have been viewed as deteched from its context. As Blackburn J. said in Rein v. Lane (1867)LR 2 QB 144, 151:

“It is, I apprehend, in accordance with the general rule of construction in every  case,thatyou are not only to look at the context, thr allocation, and object of such words relating to such a matter, and interpret the meaning according to what would appear to be the meaning intended to be conveyed by the case of the words under such circumstances.”

Lihat :        Leaw Mei Lee v. Attorney General & Ors [1967] 2 MLJ 62 @ m.s. 65 – Tab 8 Ikatan Otoriti-otoriti Pempetisyen No. 1

15.               Pendekatan yang sama telah diambil oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes DYTM Tengku Idris Shah Ibni Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah v. Dikim Holdings Sdn Bhd& Anor [2002] 2 CLJ 57 @ 72 (Tab 5 Ikatan Otoriti-otoriti Pempestisyen No. 1) bagi megelakkan keputusan yang tidak munasabah/masuk akal akibat tafsiran Perlembagaan Persekutuan tersebut.

16.               Jika Sultan yang telah jatuh gering atau meninggalkan Negeri kecuali daripada mambuat rujukan kepada Mahkamah Persekutuan di bawah Artikel-Artikel 63(2) Bahagian 1 dan 4(4) Bahagian 2, perkataan-perkataan yang jelas perlu digunakan di dalam Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan untuk mengecualikan Baginda. Tanpa perkataan-perkataan yang jelas tersebut, Mahkamah Persekutuan kini akan menggubal dan memasukkan kata-kata sendiri ke dalam Undang-undang Perlembagaab Tubuh Kerajaan Negeri Kelantan.

17.               Di bawah Artikel 22A(1) Bahagian 2, Majlis Perajaan Negeri boleh melantik Majlis Pangkuan Raja selain daripada Pemangku Raja. Jika Majlis Pangkuan Raja dilantik, adakah ini bermakna Majlis Pangkuan tersebut akan menjadi Sultan sewaktu kegeringan Sultan? Jawapannya adalah Tidak.

18.               Begitu juga, seandainya Sultan telah jatuh gering oleh kerana Baginda telah terpatah kaki dan oleh sebab itu Majlis Perajaan Negeri telah melantik Pemangku Raja, adakah Pemangku Raja menjadi Sultan ketka Sultan sedang kegeringan? Sekali lagi, jawapannya adalah Tidak.

19.               Malah di dalam kes DYTM Tengku Idris Shah Ibni Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah v. Dikim Holdings Sdn Bhd& Anor [2002] 2 CLJ 57, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan bahawa kewujudan Pemangku Raja atau Majlis Pangkuan Raja tidak menjadikan salah seorang daripada mereka sebagai Pemerintah (Ruler). Mahkamah Persekutuan telah memutuskan bahawa:

“That if the literal approach on interpretation is taken. Such an interpretation would lead to an ambiguity and absurdity as a Regent exercising the functions of the Ruler is not a Ruler for the purpose of art. 181(2), the Thord Schedule and the Fifth Schedule…There is the further absurd situation herein. As stated earlier in this judgment, there is the prerogative of the Ruler to appoint a Council of Regency as well. We have examined the constitution of all the Malay States and this provision is common to all the Malay States. In the event a Council of Regency is appointed in place of a Regency, is it intended that the members of the Council of Regency when collectively exercising the functions of the ruler is a “Ruler” for  purposes of arts, 181, 182 and 183? A member of the Council of Regency need not be appointed from the members of the Royalty and is it intended therefore that an ordinary person as in the case of Terengganu recently, as was told by the counsel for the defendants, would come within the meaning of “Ruler” also? With respect, we did not think so as it will lead to absurdity.

Lihat :        DYTM Tengku Idris Shah Ibni Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah v. Dikim Holdings Sdn Bhd& Anor [2002] 2 CLJ 57 @ m.s. 72 – Tab 5 Ikatan Otoriti-otoriti Pempestisyen No. 1

20.               Dalam keadaan-keadaan ini,adalah dihujakan bahawa Pempetisyen mempunyai kuasa untuk meruuk Mahkamah Persekutuan menurut Artikel-Artikel 63(2) dan 4(4) di dalam Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan bagi soalan-soalan yang telah dinyatakan di dalam Petisyen-petisyen tersebut.

Sama ada isu-isu yang dopertikaikan di dalam Petisyen-petisyen tersebut adalah boleh dibicarakan (justiciable)?

21.               Hujahan Responden Pertama bahawaisu-isu yang telah dipertikaikan di dalam Petisyen-petisyen tersebut tidak boleh dibicarakan kerana keputusan-keputusan yang telah dibuat oleh Pemerintah tidak boleh dipersoalkan.

22.               Perlakuan dan tindakan-tindakan Responden Pertama yang menjadi subjek utama kepada Petisyen-petisyen tersebut adalah bukan merupakan tindakan-tindakan seorang Raja Berdaulat. Responden Pertama sebagai Pemangku Raja bukan merupakan Sultan, Pemerintah atau Raja berdaulat

Lihat :        DYTM Tengku Idris Shah Ibni Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah v. Dikim Holdings Sdn Bhd& Anor [2002] 2 CLJ 57 @ m.s. 80 dan 82 – Tab 6 Ikatan Otoriti-otoriti Pempestisyen No. 1

23.               Kewujudan Artikel-artikel 63(2) Bahagian 1 dan 4(4) Bahagian 2 di dalam undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan yang secara khususnya membenarkan Sultan untuk merujuk Soalan-soalan kepada Mahkamah Persekutuan bagi “..any question as to the effect of any provision of the Laws of the Constitution of the State which has arisen or appears to Him to be likely to arie…” membuat isu kebolehbicaraan tidak boleh digunapakai. Bagi menegaskan bahawa soalan-soalan yang telah dikemukankan tersebut adalah tidak dibenarkan, akan melanggar atau menyalahi perkataan-perkataan yang jelas di dalan Artikel-artikel 63(2) Bahagian 1 dan 4(4) bahagian 2 di dalam Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan.

24.               Di dalam apa-apa keadaan,jika Mahkamah Mulia berpendapat bahawa Sultan boleh merujuk Soalan-soalan di bawah Artikel-Artikel 63(2) Bahagian 1 dan 4(4) Bahagian 2, sudah tentu Soalan-soalan yang telah dinyatakan bagi mendapatkan Pendapat Mahkamah Persekutuan di dalam Petisyen-petisyen boleh dijawab oleh Mahkamah Mulia.

25.               Malah otoriti-otoriti yang dikemukakan oleh Responden Pertama dengan jelas sekali boleh dibezakan dan tidak boleh digunakan di dalam prosiding ini. Tidak seperti dengan otoriri-otoriti yang dikemukakan oleh Responden Pertama, ianya adalah Sultan Pemerintah atau Raja Berdaulat Negeri Kelantan yang memohon Pendapat Mahkamah Persekutuan berhubung dendan Soalan-soalan tersebut, inter alia, “sama ada Pemangku Raja, bertindak sewaktu kegeringan Kebawah Duli Yang Amat Mulia Sultan Ismail Petra, berhak menganggap dirinya mempunyai kuasa-kuasa penuh Sultan, dan memperlakukan dirinya seakan-akan Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Ismail Petra bukan lagi Raja Berdaulat Negeri ini”.

26.               Pendraf-pendraf/Penggubal Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan pasti telah menjangkakan suatu situasi di mana Sultan Negeri Kelanatn sendiri perlu membuat rujukan-rujukan kepada Mahkamah Persekutuan. Ini adalah contoh situasi tersebut.

27.               Jika Mahkamah Persekutuan kini memutuskan bahawa Sultan tidak dibenarkan untuk merujuk Pendapat Mahkamah Persekutuan berhubung soalan-soalan yang telah dinyatakan di dalam Petisyen-petisyen tersebut, maka Artikel-artikel 63(2) Bahagian 1 dan 4(4) Bahagian 2 di dalam Undang-undang Perlembagaan Tubuh Kerajaan Kelantan adalah tidak efektif dan hanyalah satu ilusi

Lihat :        Dewan Undangan Negeri Kelantan & Anor v. Nordin Salleh & Anor [1992] 1 CLJ (Rep) 72 @ m.s. 87 – Tab 10 Ikatan Otoriti-otoriti Pempestisyen No. 1

28.               Malaysia terdiri daripada Negeri-Negeri Melayu yang mempunyai Monarki/Raja-raja Berperlembagaan. Akan terdapat situasi-situasi di mana peruntukan-pruntukan Perlembagaan Negeri memerlukan penafsiran/interpretasi Mahkamah Persekutuan. Untuk menghalang Sultan, Pemerintah atau Raja Berdulat daripada membuat rujukan-rujukan kepada Mahkamah Persekutuan atas alasan-alasan kebolehbicaraan akan hanya meminbulkan kekeliruan dan ketidakpastian.

29.               Oleh yang demikian adalah dihujahkan bahawa isu permulaan berkenaan kebolehbicaraan tersebut adalah ditolak.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s